Kontakt z nami

Zadzwoń

+48 784 974 332

lub napisz

info@etranspomoc.pl

K
O
N
T
A
K
T

Zdarzenie na drodze

Byłeś świadkiem wypadku na drodze ?

Opisz, wyślij zdjęcie !
Dodaj zdarzenie

Pomoc w drodze

Firmy

zachodniopomorskie pomorskie warmińsko-mazurskie podlaskie mazowieckie lubelskie podkarpackie swietokrzyskie łodzkie kujawsko-pomorskie wielkopolskie lubuskie dolnośląskie opolskie śląskie małopolskie

Przewodnik

Pogoda

Pierwsza pomoc - sposób postępowania

Pierwsza pomoc - sposób postępowania12-03-2013

WEZWANIE POMOCY:

  • policja – 997
  • straż pożarna – 998
  • pogotowie ratunkowe – 999
  • nr alarmowy z telefonów komórkowych – 112

SKŁAD APTECZKI PIERWSZEJ POMOCY:

  • jednorazowe, gumowe rękawiczki
  • maseczka do sztucznego oddychania
  • jałowe gaziki i gazy różnej wielkości
  • koc ratunkowy
  • agrafki
  • nożyczki ratownicze
  • bandaże i plastry różnej wielkości
  • plastry z opatrunkiem
  • chusta trójkątna

DODATKOWO WARTO MIEĆ:

  • opatrunki hydrożelowe na oparzenia
  • opatrunki osobiste
  • różne wielkości siatki opatrunkowej
  • maską twarzową do sztucznego oddychania - jest znacznie lepsza i skuteczniejsza od maseczki do sztucznego oddychania
  • sprzęt uwidaczniający miejsce zdarzenia (światła chemiczne, flary drogowe)
  • mini instrukcję jak udzielać pierwszej pomocy z numerami alarmowymi w Polsce

Inny osprzęt zawarty w apteczkach zależy od upodobań lub charakterystyki apteczki.

CZEGO NIE POWINNA ZAWIERAĆ APTECZKA:

  • leków,
  • noży, skalpeli, igieł,
  • opatrunków niejałowych oraz waty,
  • elementów, których użycie wymaga sporego doświadczenia lub wykształcenia medycznego.

 

PODSTAWOWE ZABIEGI RESUSCYTACYJNE U DOROSŁYCH

Zadaniem osoby udzielającej pierwszej pomocy jest utrzymanie przy życiu poszkodowanego i nie dopuszczenie do powstania dalszych powikłań do chwili przybycia lekarza bądź karetki pogotowia ratunkowego.

1.    Upewnij się, czy poszkodowany i wszyscy świadkowie zdarzenia są bezpieczni.

2.    Sprawdź reakcję poszkodowanego: delikatnie potrząśnij za ramiona i głośno zapytaj:       "Czy wszystko w porządku?"

3.  A) Jeżeli reaguje:

- zostaw poszkodowanego w pozycji, w której go zastałeś, o ile nie zagraża mu żadne niebezpieczeństwo,

- dowiedz się jak najwięcej o stanie poszkodowanego i wezwij pomoc, jeśli będzie potrzebna. Regularnie oceniaj jego stan.

 

     B) Jeżeli nie reaguje:

- głośno zawołaj o pomoc,

- odwróć poszkodowanego na plecy, a następnie udrożnij jego drogi oddechowe, wykonując odgięcie głowy i uniesienie żuchwy

- umieść jedną rękę na czole poszkodowanego i delikatnie odegnij jego głowę do tyłu, pozostawiając wolny kciuk i palec wskazujący tak, aby zatkać nimi nos jeżeli potrzebne będą oddechy ratunkowe,

- opuszki palców drugiej ręki umieść na żuchwie poszkodowanego, a następnie unieś ją w celu udrożnienia dróg oddechowych

   

4. Utrzymując drożność dróg oddechowych: wzrokiem, słuchem i dotykiem poszukaj prawidłowego oddechu.

- oceń wzrokiem ruchy klatki piersiowej,

- nasłuchuj przy ustach poszkodowanego szmerów oddechowych,

- staraj się wyczuć ruch powietrza na swoim policzku.

W pierwszych minutach po zatrzymaniu krążenia poszkodowany może słabo oddychać lub wykonywać głośne, pojedyncze westchnięcia. Nie należy ich mylić z prawidłowym oddechem. Na ocenę wzrokiem, słuchem i dotykiem przeznacz nie więcej niż 10 sekund. Jeżeli masz jakiekolwiek wątpliwości czy oddech jest prawidłowy, działaj tak, jakby był nieprawidłowy.

5. A) Jeżeli oddech jest prawidłowy:

     - ułóż poszkodowanego w pozycji bezpiecznej,

     - wyślij kogoś lub sam udaj się po pomoc (wezwij pogotowie),

     - regularnie oceniaj oddech.

    B) Jeżeli oddech nie jest prawidłowy:

     - wyślij kogoś po pomoc, a jeżeli jesteś sam, zostaw poszkodowanego i wezwij pogotowie,        wróć i rozpocznij uciskanie klatki piersiowej zgodnie z poniższym opisem:

  • uklęknij obok poszkodowanego,
  • ułóż nadgarstek jednej ręki na środku klatki piersiowej poszkodowanego,
  • ułóż nadgarstek drugiej ręki na już położonym,

  • spleć palce obu dłoni i upewnij się, że nie będziesz wywierać nacisku na żebra   poszkodowanego; nie uciskaj nadbrzusza ani dolnego końca mostka,
  • pochyl się nad poszkodowanym, wyprostowane ramiona ustaw prostopadle do mostka i uciskaj na głębokość 4-5 cm,
  • po każdym uciśnięciu zwolnij nacisk na klatkę piersiową, nie odrywając dłoni od mostka. Powtarzaj uciśnięcia z częstotliwością 100/min (nieco mniej niż 2 uciśnięcia/s),
  • okres uciskania i zwalniania nacisku (relaksacji) mostka powinien być taki sam.

6.  A) Połącz uciskanie klatki piersiowej z oddechami ratowniczymi:

- po wykonaniu 30 uciśnięć klatki piersiowej udrożnij drogi oddechowe, odginając głowę i unosząc żuchwę,

- zaciśnij skrzydełka nosa, używając palca wskazującego i kciuka ręki umieszczonej na czole poszkodowanego,

- pozostaw usta delikatnie otwarte, jednocześnie utrzymując uniesienie żuchwy,

- weź normalny wdech i obejmij szczelnie usta poszkodowanego swoimi ustami, upewniając się, że nie ma przecieku powietrza,

 - wdmuchuj powoli powietrze do ust poszkodowanego przez około 1 sekundę (tak jak przy normalnym oddychaniu), obserwując jednocześnie czy klatka piersiowa się unosi taki oddech ratowniczy jest efektywny,

- utrzymując odgięcie głowy i uniesienie żuchwy, odsuń swoje usta od ust poszkodowanego i obserwuj czy podczas wydechu opada jego klatka piersiowa,

- jeszcze raz nabierz powietrza i wdmuchnij do ust poszkodowanego, dążąc do wykonania dwóch skutecznych oddechów ratowniczych; następnie ponownie ułóż ręce w prawidłowej pozycji na mostku i wykonaj kolejnych 30 uciśnięć klatki piersiowej,

- kontynuuj uciskanie klatki piersiowej i oddechy ratownicze w stosunku 30:2,

- przerwij swoje działanie w celu sprawdzenia stanu poszkodowanego tylko wtedy, gdy zacznie on prawidłowo oddychać. W innym przypadku nie przerywaj resuscytacji. Jeżeli wykonany pierwszy oddech ratowniczy nie powoduje uniesienia się klatki piersiowej jak przy normalnym oddychaniu, wykonaj następujące czynności:

  • sprawdź jamę ustną poszkodowanego i usuń widoczne ciała obce,
  • sprawdź, czy odgięcie głowy i uniesienie żuchwy są poprawnie wykonane,
  • wykonaj nie więcej niż 2 próby wentylacji za każdym razem, zanim podejmiesz ponownie uciskanie klatki piersiowej. Jeżeli na miejscu zdarzenia jest więcej niż jeden ratownik, ratownicy powinni się zmieniać podczas prowadzenia reanimacji co 1-2 minuty, aby zapobiec zmęczeniu. Należy zminimalizować przerwy w resuscytacji podczas zmian.

   B) Reanimacje ograniczoną wyłącznie do uciśnięć klatki piersiowej możesz prowadzić w            następujących sytuacjach:

- jeżeli nie jesteś w stanie lub nie chcesz wykonywać oddechów ratowniczych, zastosuj uciśnięcia klatki piersiowej,

- jeżeli stosujesz wyłącznie uciśnięcia klatki piersiowej, wykonuj je bez przerwy, z częstotliwością 100 uśnięć/min,

- przerwij swoje działanie w celu sprawdzenia stanu poszkodowanego tylko wtedy, jeżeli zacznie on prawidłowo oddychać. W innym przypadku nie przerywaj resuscytacji.

7. Kontynuuj resuscytację do czasu gdy:

- przybędą wykwalifikowane służby medyczne i przejmą działania,

- poszkodowany zacznie prawidłowo oddychać,

- ulegniesz wyczerpaniu.

źródło: www.pierwszapomoc.net.pl

 

ARTYKUŁ 162 KODEKSU KARNEGO

§ 1.

Kto człowiekowi znajdującemu się w położeniu grożącym bezpośrednim niebezpieczeństwem utraty życia, ciężkiego uszkodzenia ciała, lub ciężkiego rozstroju zdrowia nie udziela pomocy, mogąc jej udzielić bez narażenia siebie lub innej osoby na niebezpieczeństwo utraty życia lub poważnego uszczerbku na zdrowiu, podlega karze pozbawienia wolności do lat trzech.


§ 2.

Nie podlega karze, kto nie udziela pomocy, do której jest konieczne poddanie się zabiegowi lekarskiemu, albo w warunkach, w których możliwa jest natychmiastowa pomoc ze strony instytucji lub osoby bardziej do tego powołanej.

Skomentuj

Panel użytkownika

Zapomniałem hasła

bus4us.eu

psycho-spectrum.pl

Facebook

Twitter

Nasa Klasa